• Helena Van Geystelen

Ik heb je nooit een rozentuin beloofd

Bijgewerkt: feb 21


Een van de redenen waarom ik zo gepassioneerd ben door schrijven, is het ontdekken van prachtige boeken en verhalen. Soms grijpt een boek je zodanig naar de keel, dat het je nooit meer los laat. Vandaar mijn "leesvoer"-hoekje. Een overzicht van (wat mij betreft) pareltjes van verhalen.


Het eerste boek van een eindeloze lijst toppers dat ik graag delen wil, is mijn all time favorite: "Ik heb je nooit een rozentuin beloofd", door Joanne Greenberg.


Greenberg vertelt het verhaal van een schizofreen meisje, dat na een zelfmoordpoging opgenomen wordt in een psychiatrische inrichting. Zij is de typische exponent van de Amerikaanse maatschappij; de verwende dochter uit de gegoede middenklasse. Na een nieuwe zelfmoordpoging wordt zij geinterneerd op de afdeling E.G., een aards inferno dat gruwelijk indringend wordt beschreven. Een langdurige, freudiaanse gerichte therapie doet haar enigszins herstellen. Een aangrijpend verhaal over een mens in nood.


Greenberg gebruikt haar eigen verleden en kennis met betrekking tot dit onderwerp om een eerlijke versie van feiten weer te geven. Het boek geeft inzicht in welke waanwereld een patiënt terecht is gekomen en hoe deze wereld is ontstaan.


Het boek is op een verschrikkelijk knappe manier geschreven, vooral ook doordat Hannah Green de psychische problemen uit haar jeugd meeneemt. En dat merk je aan de manier waarop het hele verhaal tot stand komt.


Mijn conclussie kan ik niet beter formuleren dan met de woorden van 'The New York Timens'.


'Heel, heel goed. Het moet voor altijd blijven verkopen. Je leest dit verpletterende boek niet zomaar, je gaat ervan houden.' - The New York Times


39 keer bekeken1 reactie

©2019 door Helena Van Geystelen.