• Helena Van Geystelen

Is er nog plaats voor een extra borst in onze maatschappij?

Bijgewerkt: apr 20


Noodzakelijke intimiteit


Toen ik zwanger was van mijn eerste kindje, werd de keuze simpelweg in mijn plaats gemaakt. Borstvoeding? Ain't gonna happen! Mijn medicatie gaf me weinig keuze. Maar ook mijn omgeving had meteen een mening klaar. Waarom zou je jezelf extra werk geven, extra druk opleggen,.. Het is veel zwaarder, niet noodzakelijk, papa kan nooit een keertje overnemen,... Allemaal goed bedoeld advies. Maar stiekem was ik ontgoocheld. Ik had mijn kind zo graag zelf voorzien van deze noodzakelijke behoeften. Ik keek uit naar die intieme momenten die enkel ik met hem kon delen...



Taboe


Het eerste dat vast stond, toen ik ontdekt had opnieuw zwanger te zijn, was dat ik dit keer geen seconde zou twijfelen. Deze keer mogen mijn borsten met veel plezier overuren draaien. Maar, nu de bevalling stilaan voor de deur staat, slaat de twijfel toe. En dat probleem ligt niet zozeer bij mezelf...



Niet kijken, borst in beeld!


Ik zie het beeld zo voor ogen. Gezellig een namiddagje uit met het hele gezin. En... Daar komt plots dat hongerklopje. Bankje of terrasje opzoeken en even snel voeden, zou je denken. Helaas, zo eenvoudig lijkt het al lang niet meer te zijn. Wanneer ik de laatste maanden kersverse mama's spotte, kon ik niet om het borstvoeden heen. Begrijp me niet verkeerd, de moeders deden het prima! Alleen de toeschouwers leken minder vertrouwd met deze natuurlijke procedure. Alle standaard-types kwamen aan bod. Ik zag de mensen die nerveus om zich heen keken, blikken bewust ontwijkend. De bijna kwijlende (anders zo voorbeeldige) huisvaders. En niet te vergeten, de stiekem lachende kids. Zelfs mijn eigen wederhelft wist zichzelf moeilijk een juiste houding te geven wanneer een bloedmooie vrouw besloot te gaan voeden.



Geen verstoppertje


Het beeld is zowat overal hetzelfde. Wat in onze primitieve samenleving de normaalste zaak van de wereld was, is nu niks minder dan een heus taboe. Laat ik nu net diegene zijn die het niet zo op taboe begrepen heeft. Wil ik mezelf binnenkort opsluiten in vieze toiletten en veel te krappe borstvoedingsruimtes? Die kans lijkt me vrij klein. Dus komt uiteraard die ene hamvraag: 'Is onze maatschappij klaar voor een extra openbaar gepresenteerde borst?

43 keer bekeken1 reactie

©2019 door Helena Van Geystelen.