• Helena Van Geystelen

Liefdevolle chaos & modderkeukens

Bijgewerkt: apr 20

Wat als...je kind al maandenlang uitkeek naar zijn allereerste schooldagje? Trots was dat hij zijn eigen rugzakje mocht uitzoeken? Verlangend naar de dag waarop hij eindelijk vriendjes kon maken?




Wat als..alles plots een heel andere wending neemt?


Wat als…je kind elke ochtend schreeuwend en brullend de schoolpoort binnengaat.

Wat als..hij helemaal dichtklapt en tranen met tuiten huilt? Wat als…je je eigen kind niet meer herkent en niemand anders een probleem erkent?



NO SEPTEMBER TO REMEMBER

Dit is hoe wij die eerste september-maand voor altijd zullen herbeleven. Wat een mijlpaal moest worden in het leven van onze kleine man, resulteerde in een ware nachtmerrie. Even leek het of we die lieve, rustige en hartverwarmende jongen helemaal kwijt raakten. Tot we besloten het over een andere boeg te gooien!



De plaatselijke Freinetschool was letterlijk om de hoek en al van bij het begin een trigger voor ons. Toch stel je, wanneer het gaat over het welzijn van je eigen kind, alles in vraag. Is hij niet een tikkeltje te eigenwijs om te functioneren binnen dergelijk systeem? Moeten we onze eigen dagdagelijkse chaos niet compenseren met de structuur van traditioneel onderwijs? In plaats van ons hart te volgen, besloten we te veel vertrouwen te schenken aan het logische, maatschappelijk meest aanvaarde systeem. Een reguliere school bleek een juiste, veilige keuze.


HOE FREINET ONS TERUG THUIS BRACHT...

Misschien moeten we toch ook maar eens gaan babbelen met het freinetschooltje hier verderop zei ik tegen mijn man vlak voor de herfstvakantie. We maakten een afspraak met de school en we hadden geluk: er was nog een plekje vrij in het eerste kleuterklasje. Samen met zoonlief brachten we een bezoekje aan de school. Het duurde nog geen twee minuten voor we helemaal voor de bijl gingen. Nog nooit waren we zo overtuigd: hier hoort onze kleine man thuis!


Ons gevoel zat meteen helemaal goed. We bezweken meteen voor de werkwijze, de normen en waarden en de principes van het Freinet-verhaal. Bovendien wisten we nu helemaal zeker: "hier horen we thuis"! Een klein schooltje, met intieme sfeer waarbij ze starten vanuit de ervaringswereld van de kinderen zelf. De creativiteit die de school naar voren schuift vinden we GEWELDIG! Zo hebben we inmiddels twee van de 'forum-momentjes' kunnen meemaken. Prachtig om te zien hoe al deze kinderen op creatieve wijze laten zien wat ze de voorbije weken geleerd hebben.


WACHTEN AAN DE SCHOOLPOORT? NEE BEDANKT!

Freinetonderwijs betekent ouderparticipatie. Als je kiest voor de freinetschool , ga je een engagement met de school aan. Zo schoven we onze afgelopen valentijn doelbewust aan de kant om te helpen bij de voorbereidingen van de spaghetti-avond. De opbrengst van die avond wordt tenslotte benut voor de zwembus voor onze kindjes. Wat me het afgelopen half jaar meteen opviel, is de open sfeer die er hangt. Je kindje afhalen aan het klasje in plaats van aan de poort... Zo heb je meteen het gevoel dat ook jij, als ouder, je plekje binnen de school hebt. Al stonden we er de eerste weken vaak onwennig bij en konden we de open sfeer nauwelijks geloven.


Hoewel we nog wekelijks de nodige opmerkingen te horen krijgen ("tja, natuurlijk ben je gelukkig als je altijd je zin krijgt" & "het leerniveau ligt vast en zeker een stuk lager" zijn zowat de vaste klassiekers), zijn we razend enthousiast over de keuze die we maakten. En ook onze kleine held vertrekt nu iedere morgen met plezier richting zijn klasje.



Liefdevolle chaos en modderkeukens,.. Tja, wij horen nu eenmaal bij dat type ouders dat liever 'out of the box' denkt en handelt.
59 keer bekeken

©2019 door Helena Van Geystelen.